آدم و حوا
اثر پروانه اعتمادی، حدود سال ۱۹۶۵
فروختهشده در حراجی ساتبیز لندن، در سال ۲۰۱۱، به قیمت ۶۷٬۲۵۰ پوند.
آدم و حوا
آدم و حوا عریان بودند. عریان آفریده شده بودند. پا بر زمین گذاشتند. عاشق و دلباخته شدند. بهشت خانهٔ آن دو شد. در عشق غرق بودند که خوردن سیب یا گندم ــ چه فرقی میکند؟ ــ برایشان ممنوع شد. ممنوعیت با انسان گره خورد. آدم و حوا زیر بار این ممنوعیت نرفتند.
از بهشت رانده شدند و مجازاتشان زندگی در عالم پایینِ زمین شد. زمین از همانجا عالم تبعید و درد شد. آدم و حوا به آغوش هم پناه بردند. در هم، به نمادی از پیوندی بیپایان و همیشگی تبدیل شدند ∞. دیگر کسی نتوانست بر روی زمین بر آنها حاکم شود.
مریم سلیمانی
تصویر به کلمه_اکفراسیس_ نقاشی
پروانه اعتمادی؛ زندگی و سبک هنری
پروانه اعتمادی (۱۳۲۶–۱۴۰۴) از نقاشان برجستهٔ هنر معاصر ایران بود که بیش از پنج دهه در زمینهٔ نقاشی و هنرهای تجسمی فعالیت کرد. او نقاشی را نزد بهمن محصص آموخت و مدتی در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران تحصیل کرد، اما تحصیلاتش را نیمهکاره رها کرد.
اعتمادی بهویژه با نقاشیهای طبیعت بیجان و آثاری که در دههٔ ۱۳۵۰ با استفاده از سیمان خلق کرد، شناخته میشود. او اشیای معمولی و روزمره، مانند بطریها، گلدانها و قوطیها را به موضوع نقاشیهایش تبدیل میکرد. سادگی فرمها، پرهیز از جزئیات غیرضروری، توجه به بافت و ترکیببندی و زبانی موجز در بیان تصویری، از ویژگیهای آثار اوست. او در دورههای مختلف هنریاش از مواد و شیوههای گوناگونی، از جمله سیمان، مداد رنگی، پاستل و کلاژ، بهره گرفت.
از تصویر تا کلمه
گاهی یک اثر هنری، فراتر از آنچه پیش چشم ماست، دریچهای به تخیل و روایت میگشاید. من گاهی با دیدن یک نقاشی، داستانی در ذهنم شکل میگیرد و آن را مینویسم. این داستانها برداشت و روایت شخصی من از تصویرند، نه تفسیر اثر هنرمند. نام پروانه اعتمادی مرا یاد شاعر ایرانی پروین اعتصامی میاتدازد. دو بانوی هنرمند ایرانی.
ای دل عبث مخور غم دنیا را
فکرت مکن نیامده فردا را
کنج قفس چو نیک بیندیشی
چون گلشن است مرغ شکیبا را
— پروین اعتصامی
اثر «آدم و حوا» از پروانه اعتمادی نیز یکی از همین تصویرهاست؛ اثری که الهامبخش نوشتن شد.
من این نوشتهها را در کانال تلگرامم با هشتگ #تصویر_به_کلمه منتشر میکنم؛ جایی که تصویر، نقطهٔ آغاز است و کلمه، راهی برای ادامهدادن آن در جهان خیال و روایت.
کانال تلگرام: اندیشههای نوشتاری
منبع معرفی هنرمند و آثارش: خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN)