یائسگی؛ در جهانی که هنوز مردانه است
با وجود پیشرفت آگاهی عمومی درباره قاعدگی و شناخت بیشتر مردم از این فرایند طبیعی، هنوز تجربه یائسگی و اثرات جسمی و روانی آن بهاندازه کافی شناخته و جدی گرفته نمیشود.
علم پزشکی و داروسازی برای مدت طولانی یائسگی و پیامدهای جسمی و روانی آن را نادیده گرفتهاند و توجه جدی به این موضوع بسیار دیر آغاز شده است. با وجود پیشرفت شگفتانگیز علم و فناوری، هنوز درمانی جامع برای تمام عوارض یائسگی وجود ندارد. داروهای موجود نیز تنها بخشی از علائم را کاهش میدهند و درمانهای هورمونی برای همه زنان مناسب یا در دسترس نیستند.
این کمتوجهی فقط یک برداشت شخصی نیست. ربکا تورستون، پژوهشگر سلامت زنان و معاون پژوهشی این حوزه در دانشکده پزشکی دانشگاه پیتسبورگ، در گفتوگویی که در نوامبر ۲۰۲۶ در مجله معتبر پزشکی JAMA منتشر شد، یائسگی را یکی از حوزههای بهشدت کمپژوهش در پزشکی توصیف میکند. در این گزارش آمده است که در یک نظرسنجی از پزشکان در حال آموزش در آمریکا، کمتر از ۷ درصد احساس میکردند دوره تخصصیشان آنها را برای درمان علائم یائسگی آماده کرده است. همچنین کمتر از یکسوم برنامههای تخصصی زنان و زایمان، آموزش مشخصی درباره یائسگی داشتهاند.
این مسئله فقط به کشورهای کمبرخوردار محدود نمیشود. حتی در کشورهای پیشرفته نیز زنان از کمبود آگاهی، دسترسی نابرابر به درمان و نادیده گرفته شدن مشکلاتشان سخن میگویند.
از سوی دیگر، یائسگی زودرس و حتی نارسایی زودرس تخمدان، زنانی را در سنین جوانی با این تجربه روبهرو میکند؛ زنانی که ممکن است سالها با پیامدهای جسمی و روانی آن دستوپنجه نرم کنند.
اینکه امروز زنان در سراسر جهان درباره رنجها و تجربههای یائسگی صحبت میکنند، نشان میدهد هنوز فاصله زیادی میان نیازهای واقعی زنان و توجه نظام پزشکی و اجتماعی به آنها وجود دارد.
شاید این بیتوجهی تاریخی به تجربه زنان، بیش از هر چیز نشاندهنده جهانی باشد که قرنها بر اساس نیازها و تجربههای مردان شکل گرفته است؛ جهانی که در آن مسائل و نیازهای زنان، حتی در حوزه سلامت، به حاشیه رانده شدهاند.
جهانی که زنان نیمی از جمعیت آن را تشکیل میدهند، اما تجربه و نیازهایشان هنوز آنطور که باید در علم، پزشکی و ساختارهای اجتماعی دیده نمیشود.
مریم سلیمانی
منبع پژوهشی The Menopause Gap in Medicine: A Healthy Dialogue With Rebecca C. Thurston – JAMA، ۵ نوامبر ۲۰۲۶