اسطورهسازی در عصر آنلاین
درست جایی از تاریخ ایستادیم که اسطوره میسازند.
اسطورههای قهرمان و اسطورههای اهریمن.
تلخترین درس تاریخ آنلاین.
انسانها همیشه اسطوره میسازند؛ فقط ابزارهایشان تغییر کرده است. زمانی با افسانهها و روایتهای شفاهی، و امروز با شبکههای اجتماعی و روایتهای آنلاین.
«نگاهی به اندیشهی ویلیام اچ. مکنیل»
ویلیام اچ. مکنیل در مقالهی خود دربارهی رابطهی میان اسطوره و تاریخ، به این نکته اشاره میکند که جوامع انسانی همواره خود را بر پایهی روایتهایی مشترک تعریف کردهاند؛ روایتهایی دربارهی حقیقت، هویت، گذشته و کسانی که بیرون از آن جمع قرار میگیرند.
سنتهای خود متحد شدهاند. فرقهها، ادیان، قبایل و دولتها، از سومر باستان و مصر فراعنه تا دوران مدرن، انسجام خود را بر حقایق مشترک بنا نهادهاند؛ حقایقی که از زمانی به زمان دیگر و از مکانی به مکان دیگر، با تنوعی غنی و بیپروا تغییر کردهاند.
امروز نیز جامعهی بشری همچنان میان گروههای گوناگون تقسیم شده است؛ گروههایی که هرکدام روایت خود را از حقیقت، دربارهی خود و دربارهی کسانی که از جامعهشان طرد شدهاند، دارند.
همهچیز نشان میدهد این چندپارگی اجتماعی و ایدئولوژیک، به این زودی پایان نخواهد یافت. در چنین گردابی از عقاید متناقض، پرسش دشواری باقی میماند:
حقیقت تاریخی را کجا میتوان پیدا کرد؟
واقعاً کجا؟
مریم سلیمانی