«آنچه اهمیت دارد این است که چگونه از میان آتش عبور میکنی.»
— چارلز بوکوفسکی
هر روز صبح از خواب بلند میشوی و مشکل روبهرویت مینشیند. بارها میگویی دیگر نمیتوانی، اما باز از میانش عبور میکنی. تو بارها از آتش پریدهای، بارها در دل آتش گذشتهای و بارها برای خاموشی آن سوختهای. زندگی را با آب و آتش و خاک درهم آمیختهاند.
آب، اشکهاییست که فروخوردهای؛ آتش، روزهاییست که دوام آوردهای؛ خاک، جاییست که هر بار افتادهای و دوباره از همانجا بلند شدهای. و بادی که بارها و بارها میوزد و همهچیز را جابهجا میکند. لحظههاییست که ناگهان جهتها را تغییر میدهد.
مریم سلیمانی