پیلہ
تو را در آغوش میگیرم،
چون مادری، آنگاہ ڪہ مرگ، فرزندش را میرباید.
تو را میبوسم؛
گرماے لبهایم، سلول سلولِ پوست تنت را لمس خواهد ڪرد.
اشڪها مجال نمیدهند.
اے اشڪ، ببار…
تو، در پیلهے آغوش من،
بہ پروانهاے رها بدل خواهے شد—
اگر اشڪهایم بگذارند…
مریم سلیمانی